Foto: Foto:
Huub

Saaie democratie

  Column

Wie moeilijk in slaap komt, zou eens een raadsvergadering van de gemeente Helmond moeten bezoeken. Een probater slaapmiddel vind je niet. Nou ja, mocht je helemaal desperaat zijn, dan is een commissievergadering misschien ook een optie.

In Helmond kabbelt de democratie rustig voort. Zo'n beetje met de snelheid en de heftigheid van de Oude Aa. Het stadsbestuur lijkt in beton gegoten. Oppositiepartijen denken constructief mee en elke felheid in de debatten is sinds het vertrek van Theo van Mullekom ver te zoeken. De coalitie bestuurt, de coalitiepartijen leunen schijnbaar tevreden achterover en de oppositie prikt soms heel even en heel voorzichtig, maar is verder behoorlijk tevreden.

Vraag is hoe erg dit allemaal is. Is de lokale democratie eigenlijk wel gebaat bij geschreeuw en bij felle debatten? Of is redelijkheid een prima basis voor een stadsbestuur? Ik denk van beide een beetje. Als ik mag kiezen tussen het rollebollende Haagse gemeentebestuur en het Helmondse, kies ik zonder twijfel voor het onze. Aan de andere kant, als redelijkheid verwordt tot gezapigheid, dan loop je de kans dat de democratie in de sluimerstand gaat. En er pas weer uitkomt op het moment dat er verkiezingen in aantocht zijn.

Wat ik vooral mis in politiek Helmond op dit moment, en wat me ook zorgen baart, is de verbinding die de politici met de inwoners van de stad dienen te hebben. Rond de verkiezingen zijn de partijen plots elke dag op Twitter, worden nieuwe Facebookaccounts aangemaakt en vinden we de lokale politici op de markt en bij allerlei andere activiteiten in de wijken. Daar praten ze met inwoners, pikken ze signalen op en krijgen ze belangrijke input voor hun werk. Maar nu … ik zie ze nauwelijks.

Een saaie democratie, daar is op zich niks mis mee. Maar als het contact tussen politici en inwoners vervaagt, dan zijn we op de verkeerde weg.

Huub

Meer berichten