Foto: Foto:
Huub

Hondenbelasting

  Column

Ik heb twee hondjes. Van die kleine en het zijn schatjes. Ik heb trouwens altijd honden gehad. De eerlijkheid in hun ogen, de trouw, het zijn leuke beestjes. Maar het wordt wel steeds lastiger om ze te houden. Loslopen tijdens het uitlaten is bijvoorbeeld al bijna onmogelijk. Voordat ik bij een omheinde loslaatstrook ben, liggen mijn kleine viervoeters al voor pampus. Vroeger ging ik er nog wel eens mee naar het bos, maar ook daar moeten ze voortaan aan de lijn. En dat terwijl ongeoefende en dikbuikige mountainbikers in te strakke pakken eigenlijk veel gevaarlijker zijn.

Dat er vroeger werd geklaagd over hondenpoep, dat snap ik. Drollen van de meest uiteenlopende maten en soorten lagen her en der verspreid over het voetpad. Het was jarenlang ergernis nummer één. Maar die tijd is voorbij. Tegenwoordig moeten hondenbezitters een plastic zakje bij zich hebben, waar ze de ontlasting in kunnen doen. Ik doe dat altijd en ik heb de indruk dat mijn mede-hondenbezitters dat over het algemeen ook doen.

In de krant las ik vorige week dat steeds meer gemeenten stoppen met de hondenbelasting. Ze vinden dat het te veel tijd kost om te controleren of mensen een hond hebben en ze vinden het ook oneerlijk ten opzichte van de kattenbezitters die geen belasting betalen. Ik vind dat een logische keuze. Honden zorgen nauwelijks voor overlast en mocht je die overlast alsnog veroorzaken, dan staan politie en stadswacht klaar om je een hele vette bekeuring te geven. Toch betaal ik in Helmond dit jaar weer meer dan 180 euro belasting voor mijn twee hondjes. Waarom, vraag ik me af. Wat gebeurt er met die belastingcenten? Worden daar die veldjes en die uitlaatstroken van onderhouden? Dan zijn het verdomd dure veldjes.

Ik roep de Helmondse politiek op om dit onderwerp eens op de agenda te zetten.

Huub

Meer berichten