Foto: Foto:
Huub

Een goed 2019

  Column

In Jemen is het al vier jaar oorlog. Achttien miljoen mensen zijn op de vlucht of leven er in bittere armoede. In Somalië is een miljoen mensen op de vlucht. In Zuid Soedan, 4,5 miljoen. Laat het de komende dagen een keer vallen op een familiefeestje en ik kan de reactie raden. 'Heel erg, ja. Maar wat kunnen wij er aan doen? We kunnen ze toch ook niet allemaal hier naartoe halen.' En we nemen nog een biertje, een chippie en een oliebol.

In 2018 probeerden 103.000 mensen de levensgevaarlijke reis over de Middellandse zee van Afrika naar Europa te maken. Meer dan 2.000 mensen verdronken. In Venezuela zijn miljoenen mensen op zoek naar voedsel, onderdak en medische verzorging. Zo'n 2,1 miljoen Irakezen heeft geen huis. De oorlog in Syrië duurt al zeven jaar. 6.3 miljoen mensen zoeken veiligheid. In Turkije worden inmiddels 3,5 miljoen Syriërs opgevangen. Ook in Libanon vindt deze opvang 'in de regio' plaats. Een op de vier inwoners van dat land is op dit moment een Syrische vluchteling. In Bangladesh is meer dan een half miljoen Rohingya-vluchtelingen op zoek naar een veilig heenkomen.

Natuurlijk neem ik de komende dagen een biertje, een oliebol en een chippie. En ik wens het alle lezers ook toe. Maar misschien is het wel goed als we ons ook af en toe realiseren hoeveel geluk we hebben dat we op dit miezerige stukje aarde zijn geboren. En laten we, als we in 2019 weer iemand horen roepen over 'grenzen dicht', ons in ieder geval eens proberen voor te stellen wat het voor iemand betekent als hij continu op de vlucht is, continu bang is.

Ik wens u een goed 2019.

Huub

Meer berichten