Foto:
Huub

Thomas

  Column

Nee, er komen bijna geen vrouwen voor in het filmpje. En nee, ik zie ook geen allochtonen. En de Heistraat zie ik niet, Dierdonk en Brandevoort zijn vergeten en ik zie ook geen kerk of moskee. Er wordt ook helemaal geen aandacht besteed aan onze automotive campus en aan het foodcluster. En ik mis het huis van de democratie, Boscotondo. Net als onze burgemeester. En Bob de Voogd. Alleen maar voetballen trouwens. Waarom geen hockey of wielrennen? Waarom niet wat mooie dronebeelden van die mooie wielerbaan in de Rijpelberg van Buitenlust. Ik zie trouwens ook niks over ons mooie ziekenhuis. En over al die activiteiten voor ouderen die er in de stad plaatsvinden. Ja, die vrijwilliger bij Helmond Sport, maar dat is wéér Helmond Sport. En altijd die Kasteeltuinconcerten. Zijn er geen andere activiteiten in Helmond? De zondagmorgenconcerten in de Warande, of het H2O festival, of de Drakenboot? En ook weer iedere keer die De Rozario. Alsof tout Helmond daar gaat eten. Waarom niet dat terrasje van St. Lambert of van Rest-o-Ricus? Ik mis ook ons mooie Stationsplein, de scholen, de kindcentra, de woonboulevard aan de Engelseweg en de coffeeshop, de vernieuwde woonwijken in de binnenstad en Helmond-West, de schitterende speeltuinen, JIBB, de fietspaden en het zwembad…

En zo mist iedereen wel iets in het liedje dat stadskunstenaar Thomas Pieters maakte over Helmond. Maar een liedje is maar een liedje. Een knipoog naar onze stad, een glimlach verpakt in een leuk deuntje en ook nog eens goed gezongen. Het is geen volkslied, geen inzending naar het songfestival, maar gewoon een liedje. Over het karakter, de cultuur van Helmond die de stad altijd zal blijven behouden. Niks meer, niks minder. En natuurlijk hadden er meer vrouwen, allochtonen en noem maar op in gemogen. Maar een verkrampt liedje, een verkrampt filmpje met een afvinklijstje van wat er allemaal in moet zitten, dat is lang zo leuk niet. Dit heeft Thomas ervan gemaakt. Ik kan er prima mee leven.

Huub

Meer berichten




Shopbox