Foto:
Huub

Buurte

  Column

Buurte, ja zonder - n, en Helmond. Het hoort bij elkaar zoals er maar weinig bij elkaar hoort. Helmonders 'buurte' graag. Beetje klagen, lachen en het allemaal een beetje beter weten. Het maakt de Helmonder een Helmonder.

Op sommige plaatsen in onze stad komt dat kenmerkende onderdeel van het Helmondse karakter tot extra wasdom. Fiets maar eens rond in Helmond-Noord of in het Haagje, bijvoorbeeld. Op een zomerse dag vooral. Dan zitten de tuinen vol met mensen die elkaar opzoeken om te buurten. Op plastic kuipstoeltjes in de vaak versteende tuinen. Want dan hoeft het gras niet gemaaid te worden. Kopje koffie, flesje bier, soms compleet met barbecue.

Ook op andere plaatsen zien we Helmonders buurten. Kijk maar eens naar de Ameideflat. Als het een beetje weer is, zitten er mensen, mannen vooral, op en bij de bankjes voor de ingang van de flat. Opvallend is het grote aantal rollators en scootmobiels dat je ziet. Er wordt wat afgekletst en ongetwijfeld geroddeld. Een mooi gezicht, van buurtende Helmonders.

Eenzelfde beeld zie je 's avonds rond zeven uur vaak rondom het kasteel, maar ook op de hoek van de Willem Prinzenstraat en de Hurksestraat. Ook daar drie, vijf of tien mannen, die elkaar opzoeken en 'bij'buurten. Het muurtje van de tuin die vroeger het huis van dokter Rood omzoomde dient als liegbank.

De Helmonder houdt van buurten. En dat is mooi. Ze laten zien dat je voor een ontmoeting niet veel nodig hebt. Niks eigenlijk. Een luisterend oor, een verhaal, een ervaring die je wilt delen. En een bankje of een muurtje. Gekscherend worden deze groepjes de Helmondse 'Benidorm bastards' genoemd. Ze vinden het ongetwijfeld prima. Het programma zullen ze waarschijnlijk niet kennen, want op die tijd zitten ze lekker te buurten. Als échte Helmonders.

Huub

Meer berichten




Shopbox