Huub

Dijksestraat

  Column

Niet straffen, maar belonen. Dat werkt. Dat weten we van hondjes en meestal ook van kinderen. Gemeente en provincie denken dat het ook helpt tegen notoire hardrijders. En dus gaan ze belonen. Nee, niet de 'zachtrijders', maar de kinderen in de straat. Snapt u het nog? Nee? Ik ook niet.

In de Dijksestraat staat sinds 9 mei een nieuwe snelheidsmeter. Knappe koppen bij de provincie, wazig gemaakt door kalenderwijsheden die zeggen dat je moet 'omdenken', hebben bedacht dat je hardrijders niet moet bestraffen als ze te hard rijden, maar moet belonen als ze zich aan de snelheidslimiet houden. Op de meter die aangeeft dat ze het goed doen, zien ze dat door hun rijdgedrag er een paar centen in een virtuele spaarpot vallen. Het geld in die spaarpot wordt dan gebruikt om een speelveldje in de Dijksestraat aan te leggen.

Maar denken die ambtenaren nu echt dat het hardrijders ook maar één -virtueel- dubbeltje uitmaakt dat zij meebetalen aan een speelveldje? En wat als iedereen gewoon lekker te hard blijft rijden? Dat er na een half jaar maar drie euro vierenveertig in de virtuele spaarpot zit. Hebben die kinderen dan pech gehad? Dat gelooft toch niemand.

Deze nieuwe snelheidsmeter, met veel bombarie gepresenteerd, laat zien hoe groot de afstand tussen de overheid en de mensen in Nederland is geworden. Die overheid denkt dat automobilisten kinderen of hondjes zijn. Dat die bij zichzelf denken: 'Oh, door op de rem te gaan staan zorg ik ervoor dat er een speelveldje komt. Nou, dat wil ik wel…' Brrrr. Om je dood te schamen.

Beste politici. Als je wilt dat automobilisten in een straat zachter rijden, zorg er dan eerst voor dat die straat niet uitnodigt tot hard rijden. Drempels, bloembakken, er zijn mogelijkheden genoeg. En als er dan nog wordt geracet, geef die automobilisten dan een flinke bekeuring. En leg ondertussen gewoon dat speelveldje voor die kinderen aan. Want dat was toch al de bedoeling.

Huub

reageer als eerste
Meer berichten




Shopbox