Huub

Maarten had een droom

  Column

Ik vertrek! Prachtig programma. Wat lachen we al die mensen uit, hè. Ze spreken de taal niet, hebben totaal geen ervaring in het werk wat ze gaan doen, kennen het land en de cultuur niet en oh, oh, dat huis, waar nog zoveel aan moet gebeuren. Maar hé, na vijfenveertig minuten leuke televisie blijkt dat het, oké, met veel bloed en tranen, meestal gewoon wel gelukt is. Mensen die hun droom najagen. We lachen er vaak om, vooral omdat we het zelf meestal niet durven.

Vorige week werd ik getroffen door de stukken in het ED over Maarten Saris. Een cabaretier waar ik eerlijk gezegd nog nooit van had gehoord. Maarten had een droom: optreden in Carré.

En omdat in den lande de handen niet heel hard op elkaar gaan als er een optreden van de Helmonder wordt aangekondigd, besloot hij om zelf zijn droom te verwezenlijken.

Maarten huurde Carré af, verkocht bijna hoogstpersoonlijk 750 kaarten en liet zijn droom in vervulling gaan. Ge-wel-dig! De opbrengst, jazeker, er bleef nog geld over, stortte hij op de rekening van Make a Wish, die activiteiten organiseert voor ernstig zieke kinderen. Nog een keer: ge-wel-dig!

Ik weet zeker dat in de omgeving van Maarten Saris met enig medelijden naar de geboren Beek en Donkenaar werd gekeken toen hij lang geleden aankondigde dat hij een one-man-show in Carré wilde gaan doen. En ik snap dat ook wel.

We dromen immers allemaal wel van dingen die toch niet gebeuren, die niet kunnen. Wat Maarten wilde, kon eigenlijk ook niet. Maar het lukte hem wel.

Ik zag dat Maarten op de kieslijst voor de komende gemeenteraadsverkiezingen staat. Bij D'66. Hij heeft lef, en dat is een eigenschap die we in de gemeenteraad wel kunnen gebruiken. Ik heb hem alvast op mijn 'shortlist' gezet.

Huub

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox