Logo nieuwsblad-traverse.nl


Foto: Joost van Heugten
Huub

Drie speelhallen

  Column

Ik ben er wel eens geweest. Bij de gokhal aan de Watermolenwal. Die ene die nu dicht is. Ik wilde wel eens weten hoe het er uitziet, maar omdat de ramen helemaal zijn dichtgeplakt, moet je daarvoor wel naar binnen. Waarom is dat eigenlijk, vroeg ik me af. Mogen we niet zien wat daar gebeurt, of willen de gasten niet dat anderen van hun aanwezigheid op de hoogte zijn?

Ik vond het een nogal droevige bedoening. Zaterdagavond, maar nauwelijks mensen. En die mensen die er waren, zaten gebiologeerd achter een van de speelkasten. Drankjes en hapjes zijn gratis, da's mooi, en de zaak maakt alleszins een propere indruk. Hoofdpijn ligt wel op de loer omdat je van de ene gekleurde lichtflits in de andere valt.

Een 'uitgaansgelegenheid' zoals het bedrijf zich graag profileert, is het zeker niet. Mensen komen er voornamelijk alleen. Groepjes die gezellig samen een spelletje spelen, een gokje wagen, zie ik in ieder geval niet.

Ik heb het ze niet gevraagd, maar ik krijg wel de indruk dat de bezoekers van de gokhal niet tot de meest gefortuneerde stadgenoten behoren. Of ze verslaafd zijn aan het gokken, weet ik niet, maar dat de gezelligheid er vanaf spat, kan ik niet bepaald zeggen. Een toevoeging voor ons stadscentrum vind ik het in geen geval.

Afgelopen week besloot de Helmondse gemeenteraad dat de stad rijp is voor een uitbreiding naar drie gokhallen. Ik vraag me af waarom. Je bevolking betuttelen hoeft niet, maar met één gokhal voorzie je als stad in voldoende mate in een behoefte, lijkt mij. Ik heb nog nooit gezien dat de hal aan de Watermolenwal vol was. Door drie van dit soort gelegenheden toe te staan, nodig je, met name het zwakkere deel van je bevolking uit om verkeerde keuzes te maken. Ik geloof niet dat dát als gemeente je taak is.

Huub

reageer als eerste
Meer berichten