Logo nieuwsblad-traverse.nl


Foto:
Column Huub

Vlaggen

  Column

Ik houd van vlaggen. Als ik zo’n wapperend kleurrijk doek frivool en toch statig door de wind zie dansen, denk ik aan sportief succes. Of aan feest. Een vlag versiert, geeft kleur en is symbolisch. De vlag van Nepal is bijzonder, het vaandel van een gilde historisch. En je zult maar vaandeldrager zijn. Mooi toch?

Als ik door onze stad fiets en loop zie ik mooie vlaggen. Bij het kasteel bijvoorbeeld. De banieren van het museum versterken de statigheid van onze burcht. De kleuren zijn bescheiden en dus wel passend bij het karakter van de Helmonder.

In Mierlo-Hout weten ze de pracht van vlaggen eveneens te waarderen. Op de rotonde bij de Heeklaan en de Hoofdstraat staan de Helmondse, Houtse, Europese en de Brabantse vlag te stralen. In een mooi formaat, met sprekende kleuren. Ik word daar vrolijk van.

Ook op wat misschien wel de meest centrale plek van Helmond is, staat een vlag. De oversteekplaats bij de Kasteel-Traverse ter hoogte van de Kerkstraat. Deze plek, waar dagelijks misschien wel tienduizenden auto’s voorbij rijden, is al vele jaren de plaats voor ‘de vlag’ van Veilig Verkeer Nederland. Gebeurt er een dodelijk ongeluk in de stad, dan wordt deze vervangen door een angstaanjagend zwart exemplaar.

‘De vlag’ staat tussen accolades, ja. Want dit tod, dit verlept stukje textiel, dit vieze vod, waarvan je niet weet of het ooit echt wit geweest is, mag de naam vlag niet dragen. Wat mij betreft mag die paal daar omgezaagd worden. Of in ieder geval dat ding eraf. Hang er eventueel een mooie stadsvlag neer. Die je regelmatig wast en elk jaar vernieuwt. Van een vlag moet je vrolijk worden en van die uitgerafelde theedoek word ik dat niet. Ik fiets nog even een rondje op de rotonde in Mierlo-Hout.

Huub

Meer berichten