Foto:

Corona

HUUB

We zijn een kwetsbaar soort. Dat is de afgelopen weken wel duidelijk geworden. Binnenkort vliegen we als toerist naar de maan, we programmeren robots zo dat ze bijna in staat zijn om zelfstandig te denken en vegetarisch ‘vlees’ is al bijna net zo lekker als echt vlees.

Het Coronavirus zet ons dezer dagen even met twee voeten op de grond. Eén virusje, waarschijnlijk genesteld in een Chinese Hoefijzervleermuis, ontwricht het dagelijks leven op onze planeet totaal. We kunnen niet meer werken, niet meer sporten, hotels en restaurants gaan dicht, scholen worden opvangcentra, mensen worden ziek en een fors aantal gaat dood. Van dat ene, relatief onschuldige virusje. Onschuldig? Ja, in wezen wel. Want stel je voor dat dit virus mensen in een nóg hoger tempo zou besmetten. En vooral, stel je voor dat dit virus veel dodelijker zou zijn. Dan komen we er niet met het niet schudden van handen en het houden van een ‘social distance’. Je moet er niet aan denken.

In tijden van rampspoed is het fijn als je kunt vertrouwen op de leiders in de wereld. Zij moeten de moeilijkste beslissingen onder een zeer hoge druk nemen. En die constatering stemt me niet optimistisch. Van Europese samenwerking lijkt nauwelijks sprake. Alsof een virus rekening houdt met landsgrenzen.

Ook in ons eigen land heeft premier Rutte niet dat leiderschap uitgestraald dat nodig is. Dat ik ook van hem verwacht had. Rutte balanceerde tussen de volksgezondheid en het economisch belang. Als een echte liberaal legde hij de verantwoordelijkheid bij de mensen zelf. Maar dat is geen leiderschap. Van een échte leider verwacht je dat hij de regie neemt. Dat hij moeilijke beslissingen neemt en die duidelijk verwoordt. Blijf binnen, sluit openbare gelegenheden, sluit scholen, doe er alles aan om de verspreiding van het virus in te dammen. Rutte deed het niet. Het Coronavirus is relatief mild. Maar laten we goed nadenken wat we in de toekomst beter moeten doen. We zijn gewaarschuwd.

Huub

Meer berichten