Op 25 en 26 september werden in Helmond maar liefst 21 struikelstenen onthuld.
Op 25 en 26 september werden in Helmond maar liefst 21 struikelstenen onthuld. (Foto: )

Struikelstenen onthuld

Van de redactie

Helmonds Mysterie

Op 25 en 26 september werden in Helmond maar liefst 21 struikelstenen onthuld. Het Jan van Brabant College leverde een speciale bijdrage tijdens de onthulling, omdat één van de stenen de naam oud-leerling Elly Lobe droeg. Op de stenen staan de namen en overlijdensdata van joden en zigeuners die gedeporteerd zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog. Elly's verhaal maakt vanaf nu deel uit van de geschiedenislessen.

HELMOND - Het begrip 'struikelstenen' is ontstaan als vertaling van het Duitse 'Stolpersteine'. De Duitse kunstenaar Gunter Demnig plaatste in Duitsland herdenkingsplaatjes met daarop de namen van gedeporteerde joden en zigeuners. Intussen zijn er al meer dan 70.000 struikelstenen gerealiseerd. In september 2019 was het de beurt aan Helmond.

Een van de struikelstenen is geplaatst op een steenworp afstand van het Jan van Brabant College – Molenstraat. Het eerste deel van de ceremonie werd in de school gehouden. Twee leerlingen van de school traden op: Liv Tempelaars (vwo-tto-4) speelde Partita no. 2 van Bach en Maud van Deursen (vwo-6) droeg het gedicht 'Vrede' van Leo Vroman voor. Bert Kuijpers – zanger, dichter, conferencier en cabaretier, geboren tijdens de Tweede Wereldoorlog – was ook aanwezig. De struikelstenen in de Molenstraat dragen de namen van Elly Lobe en haar ouders. Elly moet eind jaren dertig in de banken hebben gezeten van wat nu "lokaal A15" is. Dit is het meest historische lokaal in het oudste gebouw (rijksmonument) van het Jan van Brabant College. Hier vond de plechtigheid plaats die even later zou leiden tot de onthulling van drie struikelstenen voor Molenstraat 194.

Vader Willy Lobe bestierde textielwinkel 'De Werkmansvriend' toen Elly op de Rijks HBS zat. Elly was muzikaal, speelde viool en piano. In 1940 vertrok het gezin (bestaande uit Elly, vader Willy en moeder Mietje) naar Beverwijk en daarna naar Amsterdam. Elly trachtte minder op te vallen door haar haar te blonderen. Het mocht niet baten: het gezin wordt eind 1942 opgepakt door een Nederlandse groep jodenjagers. Via de Hollandse Schouwburg en Westerbork volgt het einde in Auschwitz. Onderweg weet Elly een briefje, gericht aan haar vriendin Hannie Maassen, de trein uit te smokkelen. Elly weet dat het einde nabij is: 'Ik zit nu in de trein, hij rijdt nog niet. Het is een hel. Als haringen in een ton. Ik heb een open been. Doet vreselijk pijn. Gelukkig heb ik een zitplaats. Hannie, we zullen elkaar nooit meer zien.' Enkele leerlingen met geschiedenis in hun pakket woonden de ceremonie bij. Het Jan van Brabant College beloofde tijdens de bijeenkomst dat de stenen met de namen van Mietje, Willy en Elly Lobe vanaf nu deel zullen uitmaken van de geschiedenislessen.

Meer berichten