Foto:

'Ik had maar 1 interesse, rekenen'

"Laaggeletterdheid is een verrekkes koi woord. Mensen denken dat wij stom zijn en slecht ontwikkeld. Maar wij zijn alleen blijven hangen in de Nederlandse taal", zegt Piet van Horrik (72) uit Asten. Hij vertelt zijn levensverhaal en dus ook hoe er op latere leeftijd een wereld voor hem openging toen hij beter leerde lezen en schrijven. Als taalambassadeur helpt hij nu anderen, die moeite hebben met de Nederlandse taal.

ASTEN - Piet van Horrik begint zijn verhaal met te zeggen dat hij niemand iets verwijt. "Zeker niet de basisschool. Ik had toen zelf maar 1 interesse en dat was rekenen." Als boerenzoon wist hij al jong dat hij niet de boerderij over wilde nemen. Hij ging daarom naar de LTS. "Daar stond de Nederlandse taal toen ook nog niet zo hoog in het vaandel." Metaal bewerken werd zijn passie en hij slaagde op de LTS met een 10 voor praktijk.

Hij mocht naar de Philips Bedrijfsschool en slaagde daar wederom glansrijk met een 9 voor praktijk. Van Horriks' werk werd zijn hobby. "Ik begon bij Philips voor half 8 en werkte tot na 5 uur door. Maar op mijn 21e werkte dat niet meer. Ze zien je dan toch als een kontenkruiper."

Vervolgens begon hij voor zichzelf met: P. van Horrik constructiebedrijf. Eerst op het ouderlijk huis op de Laarbroek. Later verhuisde hij naar de Keskesweg. Op zijn 23e bouwde hij zijn eerste huis met zijn vrouw. "Ik heb mijn hele leven gebouwd." Hiermee doelt Van Horrik ook op de vele kippen- en varkenshokken die hij – met personeel – in zijn werkzame leven heeft neergezet.

Obstakel
Pas op zijn veertigste begon het Nederlands een obstakel te worden. "Voor die tijd was de taal niet zo belangrijk. Mijn vrouw deed de boekhouding, voor de sociale wetten had ik een accountant en de rest deed ik zelf. Er waren nog geen officiële offertes en wat de klant moest betalen? Dat ging met handjeklap." En rekenen kon Van Horrik nog steeds als de beste.

In 1987 kreeg de Astenaar echter bezoek van de overheid. Omdat hij te weinig papieren had om een eigen bedrijf te hebben werd hij niet alleen beboet met 3500 gulden, hij moest ook terug de schoolbanken in. "Omdat ik me dood schaamde, ook voor mijn gezin, ging ik in Roermond naar school in plaats van naar Eindhoven."

Moeilijke jaren waren dat. Hoewel hij voor de praktijk wederom gemakkelijk slaagde, – dit keer een 8 – bleek de theorie moeilijk en deels erg oninteressant.

Daarnaast deed in de jaren tachtig de fax zijn intrede en kwam de automatisering op. Ondertussen zag hij zijn schoolgaande dochters bezig met het computertekenprogramma Autocad. Hij zag het voordeel voor zijn werk daarvan in en probeerde zelf dit programma onder de knie te krijgen. Dat lukte met een aangepaste versie, waarbij de woorden grotendeels door icoontjes werden vervangen. "Met Autocad ging een wereld voor me open, ik hoefde niet meer zelf aan de tekentafel berekeningen te maken."

Op zijn vijftigste wilde Van Horrik internet op. "Dat wil ik wel voor jou aanvragen," zei zijn dochter Peggy, "maar dan moet dan jij wel een cursus communicatie volgen, want je laat ons nooit uitpraten." Zo geschiedde. "Zo ben ik op een nette manier mondiger geworden."

Aan het einde van deze cursus vroeg de docente wat de cursisten nog meer wilden leren en Piet durfde toen te opperen: 'Nederlands'. "Ik dacht dat heb ik in een paar maanden wel onder de knie bij het ROC." Het werden vijf hele jaren. Om zijn taalniveau te behouden, daagt hij zichzelf nog steeds uit op beterspellen.nl.

Taalambassadeur
Sinds enkele jaren is Piet van Horrik taalambassadeur voor onder andere de stichting ABC. Daarvoor beoordeelt hij teksten op helderheid. "Je hebt bijvoorbeeld bepaalde struikelwoorden, voor mij is dat psychiater. Als die moeilijke woorden al in de tekst moeten staan, dan het liefst aan het einde van de zin, dan kun je effe rusten. En een 06-nummer leest gemakkelijker met een – ertussen." Hij heeft veel geleerd de afgelopen jaren. Hij kan niet genoeg benadrukken hoe
belangrijk het is om bij de tijd te blijven. "Verder is het ook zo belangrijk dat je doet wat je graag doet. Voor mij is dat de metaal. Dat technische zit er gewoon in, ook bij mijn drie dochters. Die speelden vroeger niet met hun poppen. Dat ging van pop op de tafel, kleren uitdoen, arm eruit draaien en kijken hoe het in elkaar zit."

Piet blijft ook herhalen: "Al die mensen die terug naar school gaan om de Nederlandse taal te leren zijn allemaal knokkers en doorzetters." Zie Piet van Horrik, die steeds beter openlijk durft te spreken en schrijven. "Ik had nooit verwacht dat ik mijn lastang nog eens aan de kant zou gooien en een pen zou pakken."

Meer info: 0492-740020.

Meer berichten