Gijs Frieling samen met oud-leerling en kunstenares Fiona Lutjenhuis.
Gijs Frieling samen met oud-leerling en kunstenares Fiona Lutjenhuis. (Foto: Liesbeth van Sas)

Muurschildering is uiting van verbinding

De Nederlandse kunstenaar en muralist Gijs Frieling heeft van donderdag 4 tot en met zondag 7 juli een 25 meter lange muurschildering gecreëerd in de bovenzaal van Kunsthal Helmond. Dit doet hij in het kader van de hedendaagse kunsttentoonstelling 'Call to action'.

HELMOND - De muurschildering in het gemeentemuseum valt direct op door zijn grootte en kleuren. Gijs Frieling: "Hij is ook heel erg aanwezig omdat hij op de plek zelf gemaakt wordt. Ik kan daardoor ook verbinding maken met het naburige kunstwerk. De gebruikte kleuren zijn het groen van de Indonesische natuur en de aardkleuren zwart, wit, okergeel en steenrood."

De mural is 25 meter lang en beslaat een groot gedeelte van twee aangrenzende muren. Frieling maakt met die opstelling direct verbinding met Shonibares kunstwerk 'Cannonball Heaven'. In de hoek van de muurschildering liggen op de grond 600 kanonskogels, dezelfde kogels als bij het kunstwerk van Shonibare. "Een andere verbinding daarmee zijn de schilderingen van een gebatikte lap en een Vliscostof, die door mijn dochter Eva en mijn achternichtje Sarah op de linkermuur zijn aangebracht."

"Hoewel mijn vader in Indonesië is geboren als kind van Nederlandse ouders, is mijn verbinding met het land toch vooral dat mijn oma van vader's kant, daar tussen haar tiende en achttiende jaar gewoond heeft in de jaren twintig van de vorige eeuw. Het huis van haar ouders is er nog steeds."

De eerste reis
Frieling ging pas op vijfentwintigste voor het eerst naar Indonesië. Daarna is hij er nog vaker geweest. Het voormalige Nederlands-Indië, in het bijzonder het eiland Java, is de bakermat van gebatikte stoffen, van waaruit de zogeheten imitatie-batik van de Vliscostof is ontstaan.

Het kleurrijke tennistafereel dat enorm opvalt in de schildering, verbeeldt zijn oma als opgroeiende jonge vrouw in Indonesië in een tenniswedstrijd tegen Koesno Sosrodihardjo. Laatstgenoemde werd later onder de naam Soekarno de eerste president van het onafhankelijke Indonesië. De tenniswedstrijd staat symbool voor de strijd tussen de twee landen die enige jaren duurde.

Zo is de schildering een verbinding tussen het verleden en het heden, een strijd om vrijheid, een strijd van macht tegenover onmacht. Tegelijkertijd geeft het de liefde van Frieling voor Indonesië en zijn roots weer. Dat zijn dochter en een achternichtje ook meewerken aan de schildering geeft ook een bijzondere invulling aan de verbinding met zijn eigen familie.

De muurschildering is onderdeel van de tentoonstelling 'Call to action': over vrijheid, macht en onmacht en onze relatie tot het koloniale verleden. De titel slaat op de marketingsstrategie om mensen te verleiden tot directe actie, maar verwijst ook naar de bereidheid tot activisme, kritische reflectie en protest.

De tentoonstelling is nog te zien tot en met 8 september in de kunsthal van Museum Helmond.

Meer berichten