Foto: Liesbeth van Sas

Verbinding leidt echt tot meer begrip

Theatervoorstelling 'A seat at the table' geeft inzicht in wat met name mensen met een andere huidskleur dagelijks aan onbegrip ervaren en over zich heen krijgen. De aansluitende iftar, zogezegd letterlijk een stoel aan tafel met mensen uit allerlei landen, brengt de verbindingen tot stand die organisatoren Jochem Otten, directeur van Het Speelhuis, de Healthy Sisters en Mounir Toub voor ogen hadden bij de opstart van dit event.

HELMOND - Aankomen in Het Speelhuis is woensdagavond 29 mei hartelijk welkom geheten worden door de organisatoren en vervolgens door de foyer langs een feestelijk gedekte tafel, die erg tot de verbeelding spreekt en waar plaats is voor 150 mensen, naar de theaterzaal lopen voor de voorstelling A seat at the table, gespeeld door Saman Amini, Ward Kerremans, Leandro Ceder en Anton de Bies.

'Het wordt een clash der culturen, een soort bonje met de buren' geven de spelers meteen in het begin aan. Dat je aangesproken wordt vanwege je huidskleur/ je andere afkomst of juist vernederd, zorgt er volgens hen voor dat er keer op keer wordt benadrukt dat je anders bent en dat iemand die hier geboren is zich nooit (volledig) kan wortelen. De scene waarin een witte hulpverlener een zwarte man (zoals hij zichzelf noemt) die iemand een klap in het gezicht heeft gegeven, zegt zich voor te kunnen stellen wat de man tot die klap bracht, maakt pijnlijk duidelijk hoe groot de opgekropte woede van de zwarte man is.

Dat de voorstelling niet beschuldigend is bedoeld, maar een aanzet wil geven tot gesprek blijkt al meteen als de gasten met elkaar aan tafel gaan. In zijn openingswoord zegt Jochem Otten: "Je kunt elke dag vanuit een ander perspectief naar de wereld kijken. Laten we vandaag de verbinding zoeken aan tafel." En dat gebeurt! Er zijn opvallend veel mensen die, beroepsmatig of vrijwillig, in contact staan met 'de zwarte mensen' in onze samenleving. Verbinding blijkt tot echt tot meer begrip te leiden.

Wat te denken van de vrouw, die met veel plezier de tafelversiering voor deze iftar verzorgde. "In het begin zei ik dat ik vond dat mijn buurt wijk verpauperde, toen er steeds meer mensen uit andere landen kwamen wonen. Maar sinds ik voor mijn 'buitenlandse' buren een tuintje aanlegde tijdens hun afwezigheid, komen we regelmatig bij elkaar over de vloer! Ik zeg nu dat ik in een multiculturele buurt woon!" Of de pas gestopte leerkracht op een basisschool met kinderen van veel verschillende nationaliteiten die aangeeft: "Als de kinderen van kleins af aan op school komen, voelen die kinderen voor mij niet als verschillend." Sinds ze gestopt is met werken, geeft ze vrijwillig Nederlandse les aan ouders, van wie de kinderen op 'haar' basisschool zitten.

Iedereen was lovend over het diner, wat bestond uit pittige Marokkaanse soep, een overheerlijk kippenpasteitje met filodeeg en een nagerecht met sinaasappel en kaneel, waarbij de skyline van Helmond in beeld werd gebracht.

Meer berichten