Kaakchirurg Gertjan Dicker is na 33 jaar met pensioen maar blijft in Helmond.
Kaakchirurg Gertjan Dicker is na 33 jaar met pensioen maar blijft in Helmond.

'Ik blijf in ieder geval lekker hier'

Op 25 maart 1985 ontving kaakchirurg Gertjan Dicker zijn eerste patiënt op de toen nieuwe polikliniek Kaakchirurgie. In maart nam hij afscheid van het ziekenhuis waar hij 33 jaar met veel plezier heeft gewerkt.

Gertjan Dicker kreeg in 1985 de kans om naar Helmond te gaan. "Ik kon daar een nieuwe praktijk inrichten, helemaal naar mijn eigen inzichten. Dat vond ik wel een uitdaging en die ben ik graag aangegaan." Dicker, gepromoveerd aan de VU in Amsterdam, werkte de eerste zes jaar als enige kaakchirurg. "Ik kreeg veel steun van het ziekenhuis, hoor", vertelt hij in zijn huis dat op een steenworp afstand van het ziekenhuis ligt. "Altijd gehad trouwens. De samenwerking en de onderlinge contacten, ook met de tandartsen, huisartsen en orthodontisten in de regio vond ik erg prettig."
Toen de polikliniek ook een plaats kreeg in het gefuseerde Deurnese ziekenhuis, breidde Dicker de maatschap uit. Uit de kandidaten die op dat moment beschikbaar waren, koos hij voor Robert Groot. "De beste", zegt hij. "In de loop van de tijd hebben we een goede naam opgebouwd; op het gebied van de chirurgie die zich richt op specifieke kaakafwijkingen, de aangezichtsklachten na een ongeluk en, vanaf begin jaren '90, de implantologie. Hierdoor hebben we de collega's Manon de Clonie MacLennan en Jeroen Dings kunnen aantrekken."

Ambitie

Dicker zegt dat hij geen moment met het idee heeft rondgelopen om naar een ander ziekenhuis te verkassen of naar een privékliniek. "Ik heb hier altijd de dingen kunnen doen die ik leuk vind, in een omgeving die me aanstaat. We hebben een geweldig team met betrokken polimedewerkers." Ook de de ambitie van het ziekenhuis vindt hij positief. "Wij zijn verreweg het kleinste ziekenhuis van Nederland dat kaakchirurgen mag opleiden. Door die opleiding binnen de muren te halen, blijf je kritisch, scherp en vernieuwend. Dat feit én de goede contacten met de academische centra in ons land zorgen dat wij al die jaren een hoge kwaliteit hebben geleverd. En ik weet zeker dat dat ook blijft, ook nu ik weg ben."

In de jaren dat hij in Helmond woont, is hij een Helmonder geworden, zegt hij. "Het zijn fijne mensen. Onbevangen, informeel, prettig. En niet kritiekloos hoor, maar ook vooral reëel. Ze hebben geen absurde verwachtingen. Realiseren zich dat niet alles maakbaar is. Die nuchterheid, dat vind ik fijn. Of ik een ambassadeur voor de stad ben? Ja, dat denk ik wel. Maar als mensen hun wenkbrauwen optrekken, ben ik ook heel gemakkelijk hoor. Dan kom je toch gewoon niet naar Helmond. Ik blijf in ieder geval lekker hier!"

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox