Logo nieuwsblad-traverse.nl


Esther van den Eventuin en Johan Meijer kunnen het prima met elkaar vinden. (Foto: Rob Weekers).
Esther van den Eventuin en Johan Meijer kunnen het prima met elkaar vinden. (Foto: Rob Weekers). (Foto: )

‘Jullie doen verrekte mooi werk’

Helmond - De beste keuze ooit. Esther van den Eventuin uit Helmond windt er geen doekjes om. Haar besluit om op 44-jarige leeftijd voor de thuiszorg te kiezen is een besluit waar ze geen seconde spijt van heeft. “Werken in de zorg is me op het lijf geschreven. Mijn job geeft me zoveel energie, heerlijk!”

Door: Rob Weekers

Van den Eventuin is werkzaam als verzorgende bij Savant Zorg. Daarvoor volgde ze een BBL-opleiding (Beroeps Begeleidende Leerweg). Het wijkteam waar Esther deel vanuit maakt telt 13 mensen dat opereert in Geldrop en Mierlo. “Voor een belangrijk deel mogen we de werkschema’s zelf bepalen, dat geeft een zekere vrijheid maar brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee. Hoe dan ook, we staan voor elkaar klaar.”

Een van de vaste adressen waar Esther en haar collega’s hulp bieden is in Mierlo bij de 84-jarige Johan Meijer. Afgelopen december liep Meijer na een val in de badkamer een hersenschudding op. Als gevolg daarvan had hij erge hoofdpijn en ‘dubbelzicht’. Vijf weken moest hij het bed houden. “Een verschrikkelijke tijd, toen heb ik me wel even somber gevoeld.”

‘Jullie doen verrekte mooi werk’

Daarna ging het beetje bij beetje de goede kant op. En met het lopen met de rollator, Meijer is Parkinsonpatiënt, gaat het ook steeds beter. Meijer: “De mensen van de thuiszorg geven me weer moed. Ik heb weer een stip op de horizon. Jullie doen verrekte mooi werk.” Esther neemt het compliment in dank aan. “We doen het graag, hoor.”

Vreemden die zomaar in je huis komen, Johan Meijer en zijn vriendin Lidy hebben er geen enkele moeite mee gehad. Johan Meijer: “Het was voor mij vanzelfsprekend, zo heb ik het ervaren. Ik raakte snel aan de mensen van de thuiszorg gewend, al heeft het me wel even gekost om alle namen aan de juiste gezichten te koppelen.” Esther: “Wat help zijn de fotokaartjes met namen van de wijkverplegers die bij hem over de vloer komen.”

‘Ik ga iedere dag fluitend naar mijn werk’

Dat er in deze tijd een tekort is aan zorgpersoneel is voor Van den Eventuin een doorn in het oog. Volgens haar zijn er nogal wat vooroordelen waar de zorg mee te maken heeft. “Mensen denken dat het alleen maar gaat om het wassen van de billen van anderen, maar dat is zó kort door de bocht. Mijn werk is reuze divers. Het is zo’n mooi vak. Ik ga iedere dag fluitend naar mijn werk, ik adem en ik leef zorg.”

‘Mijn werk is reuze divers. Het is zo’n mooi vak’

Eén dienst in de week is Van den Eventuin werkzaam in de acute middagzorg in Helmond en wijde omgeving. “Dat kan soms wel een hectisch zijn, bijvoorbeeld als je opeens van Neerkant naar Nuenen moet.” Voor mensen die willen gaan werken in de thuiszorg of wijkverpleging is momenteel plek genoeg. “Juist ook voor mensen die al wat ouder zijn.”, zegt Van den Eventuin. “Er zijn mogelijkheden genoeg, zelfs als je boven de vijftig bent. Kom maar eens een keer kijken hoe mooi ons vak is.”

‘Ik leer nog iedere dag wat bij’

Zelf begeleid ze nieuwkomers in de zorg. “Voor een deel is het kennis, en voor een deel is het een ervaringsvak. Ik leer nog iedere dag wat bij.” Op haar blog op Facebook -Essie’s Wijkblogs- doet Esther van den Eventuin met regelmaat verslag van haar werk. ”Daar laat ik zien wat ik zoal meemaak, dat kan van alles zijn, geen dag is hetzelfde.”

Stappen maken

De zorg bij de wijkverpleging is erop gericht de zelfredzaamheid van haar cliënten te vergroten, en bij te springen bij zaken waar mensen moeite mee hebben om ze zelf uit te voeren, zoals douchen, het aantrekken van steunkousen, of het verzorgen van wonden. Maar ook mensen met geheugenproblematiek zoals dementie kunnen rekenen op hulp van de thuiszorg. “Kunnen we nog iets voor u betekenen? Het is een vraag die tijdens elk bezoek wordt gesteld. Esther: “We kijken welke stappen we kunnen maken. Dat ligt voor ieder persoon natuurlijk anders.” Met de zelfredzaamheid gaat het bij Johan Meijer steeds beter. De krasse Mierlonaar hoopt het uiteindelijk zonder hulp van de mensen van de wijkverpleging af te kunnen, maar weet nu al dat hij ze toch wel een beetje zal gaan missen.

www.facebook.com/essies.wijkblogs.1

Meer berichten