Luchen was een levendig gehucht


<p>Een van de putten.&nbsp;</p>

Een van de putten. 

(Foto: Henk van Sleeuwen)

Luchen was een levendig gehucht

Waarom zitten er zo veel putten bij een huis?. Hoe maakten ze zo’n put?. Waarom is dat hout niet verrot?. Is er ook nog iets meer gevonden?. Allemaal vragen van mensen, die kwamen kijken naar de opgravingen op Luchen.

MIERLO - In 2008 werd, nadat besloten was om Luchen te gebruiken als locatie voor het bouwen van honderden woningen, een Inventariserend Archeologisch Veldonderzoek ( IVO ) uitgevoerd door Grontmij. Daarbij werden bewoningssporen aangetroffen uit de late prehistorie, die nader moesten worden opgegraven. Eind 2008 en maart 2009 werd die opgravingen gedaan door Archol. Daarbij werd bewoning uit de late bronstijd en de vroege ijzertijd aangetroffen.

Ook bij de latere opgravingen in de verschillende deelgebieden van Luchen, zijn interessante vondsten gedaan. Zo werden paalsporen aangetroffen en sporen van waterputten en bewoning. In april 2017 werd een boerderij uit de ijzertijd gevonden.

Tien putten

Vanaf 3 december vorig jaar is nader onderzoek uitgevoerd in het zogenoemde deelgebied F in Luchen. Hier waren al twee à drie putten getraceerd, maar inmiddels zijn er tien uitgegraven. Acht daarvan waren plaggenputten en twee waren kuilen zonder versteviging. Bij twee putten bestond de bodem uit een karrewiel. Bij drie andere uit planken. Twee hadden onderin een versterkte wand van houtvlechtwerk.

Datering

Ten slotte was er nog een put waar de wanden voor het grootste deel werden gevormd door twee houten vaten. Ook een plattegrond van een boerderij werd opgegraven. In het hele gebied F zaten op diverse plaatsen oude greppels. Bij het graafwerk kwamen ook scherven van aardewerk en steengoed te voorschijn. Deze maken het mogelijk de putten en bewoning te dateren.

Plaggen stapelen

Voor het maken van zo’n waterput werd een diep gat gegraven. Daar werd de bodem geplaatst, wiel, planken, een rand houtvlechtwerk. Daarop werden plaggen gestapeld waarbij telkens rondom de kuil werd aangevuld met het zand. Die plaggen leken soms meer op ‘klot’, turf dus maar bij enkele ook op graszoden. Bij die laatste is na honderden jaren alleen het zand nog te zien. Alles wat onder het grondwaterpeil zit is redelijk beschermd gebleven tegen verrotting. Dat geldt voor plaggen maar ook voor het hout van de karrewielen, planken bodems, vaten en vlechtwerk. Waarom er zo veel putten in het gebied zijn, laat zich gedeeltelijk verklaren door de beperkte houdbaarheid van zo’n put. Door opwellend water komt zand mee. Een van de putten was gedeeltelijk door een oude dichtgegooide put gegraven. De twee waterkuilen hadden geen verstevigde wand en waren dus veel ruimer. De put met de twee vaten als wand had daarboven nog een deel met plaggenversteviging.

Mooi aardewerk

Er is ook wel wat meer gevonden. In enkele putten zaten wat scherven. In een oude greppel zijn meer fragmenten gevonden In een van de kuilen zat een groot deel van een steengoed kruik. Als je vraagt zijn er ‘schatten’ zijn gevonden dan moet de Heemkundekring Myerle bij monde van Henk van Sleeuwen, je teleurstellen. “Aan de fragmenten is echter wel te zien, dat er mooi aardewerk werd gebruikt.”

Het graafwerk zit erop. Het schoonmaken en bestuderen van de vondsten kan beginnen. Het wachten is op het rapport van de archeologen, die na het bestuderen van de sporen en de vondsten hun conclusies zullen trekken. Meer informatie:

www.heemkundekringmyerle.nl/

Door: Harrie van der Sanden

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden